அக்கா! நான் தயார்!

Akka Thambi Incest Tamil Kamakathaikal

கவிதாவுக்காகக் காத்திருந்த திலீப், அவள் வந்த பிறகு என்ன நடக்கும் என்று எண்ணி மனதுக்குள்ளே சிரித்துக்கொண்டிருந்தான். நான்கு வருடங்கள் துபாயில் பணி புரிந்து விட்டு அவன் நாடு திரும்பியிருந்தான். கவிதாவை உடனடியாக சென்று பார்க்க வேண்டும் என்று அவனது மனம் துடித்தது. ஆனால், கவிதாவின் கணவனின் தங்கை ஊரிலிருந்து வந்திருந்தாள். எனவே ஓசைப்படாமல் ஓரிரு நாட்களுக்கு அவன் ஒரு பகட்டான ஹோட்டலில் தங்கிக்கொண்டு, இத்தனை நாட்களாக கவிதாவுக்காக அவன் சேமித்து வைத்திருந்த இச்சைகள் மொத்தத்தையும் தீர்த்துக்கொண்ட பிறகு, நல்ல பிள்ளை போல அவளது வீட்டுக்குப்போய், அவளது கணவனையும் மரியாதை நிமித்தமாக சந்தித்து விட்டு, தான் கொண்டு வந்த பரிசுப்பொருட்களையும் அளித்து விடுவது என்று முடிவு செய்திருந்தான். 

கவிதாவும் திலீப்பும் இத்தனை நாட்கள் பிரிந்திருப்பது அதுவே முதல் தடவை. இப்போது அக்கா கவிதா பிரபாகரின் மனைவியாகி விட்டிருந்தாள். அவர்களது இளமைக்கால இனிய நினைவுகள் மாத்திரமே இருவருக்கும் மிச்சப்பட்டிருந்தது. ஆனால், இன்று அதற்கெல்லாம் சேர்த்து வசூலித்து விட வேண்டும் என்று முடிவு கட்டியிருந்தான் திலீப். 25 வயதில் கவிதா திலீப்பை விடவும் ஐந்து வயது மூத்தவள். ஆனால், அந்த வயது வித்தியாசம் அவர்களது கண்மூடித்தனமான காமத்திற்கு குறுக்கே நிற்கவில்லை. இருவரும் சிறிய வயதிலிருந்தே ஒற்றுமையாக இருந்து வந்ததால், அவர்கள் வளர்ந்தபிறகு, அவர்களது உறவில் ஏற்பட்ட ரகசியமான திருப்பங்களைப் பற்றி எவருக்கும் எவ்விதமான சந்தேகமும் ஏற்பட்டிருக்கவில்லை. அது தகாத உறவு தான் என்று அவர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தும், அவர்களுக்கு குற்ற உணர்ச்சி ஏற்படவில்லை. கண்ணுக்கழகான அக்காவை விட அவனுக்கு வேறு எந்தப் பெண்ணின் மீதும் அப்போது ஈடுபாடு ஏற்பட்டிருக்கவில்லை. அதே போல, செவ்வாய் தோஷத்தால் திருமணம் தள்ளிப் போய்க்கொண்டிருந்த கவிதாவுக்கும், தனது இளமைப்பசியைத் தீர்த்துக்கொள்ள, தம்பியின் வேட்கையைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளுவதில் எந்தத் தயக்கமும் ஏற்பட்டிருக்கவில்லை. நெல்குதிரில் தொடங்கி, குளியலறை, மொட்டைமாடி, கொல்லைப்புறம், படுக்கையறை, கூடம், கிணற்றடி, ஓரிரு முறை சமையலறையில் கூட திலீப் அக்காவை வித விதமாக அனுபவித்து, தானும் மகிழ்ந்து அவளையும் மகிழ்வித்தான்.

தனக்குத் திருமணமாவது வரைக்கும் திலீப் வேறு எந்தப் பெண்ணோடும் உடலுறவு கொள்ளக்கூடாது என்று கவிதா கண்டிப்பாக சொல்லியிருந்தாள். ஆனால், திலீப்போ ஒரு படி மேலே போய், அவளுக்குத் திருமணம் ஆன பிறகும் கூட, அவனுக்குத் தேவைப்படும்போதெல்லாம் அவள் தன் காமப்பசியை அடக்க உதவ வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதித்திருந்தான். இப்போது, அவளை அவன் இரண்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு, அவளது திருமணத்தன்று சந்தித்ததற்குப்பிறகு சந்திக்கவிருக்கிறான். அவள் எப்படியிருப்பாளோ? எது எப்படியோ, அவன் குளித்து முடித்து, சீவிச் சிங்காரித்துக்கொண்டு, அக்காவின் வருகைக்காகக் காத்திருந்தான். அவள் வந்ததும்…..

டிங்..டாங்! அழைப்பு மணியின் சத்தம் கேட்டது. ஆவலோடு ஓடிப்போய்க் கதவைத் திறந்தான். எதிரே கவிதா! அக்கா!! அழகுதேவதையாக நின்று கொண்டிருந்தாள். அடடா! இந்த நான்கு வருடங்களில் அவளது உடல் தான் எப்படி பூசி விட்டாற்போல ஆகி விட்டிருக்கிறது? 

“ஹை திலீப்!” அவள் சிரித்தபோது, திலீப் உடல் சிலிர்த்தான். அதே முத்துப்பல் வரிசை!

“ஹை கவி!” அவனும் புன்னகையோடு அவளை உள்ளே வர அனுமதித்தான். “எந்தக் கடையிலே அரிசி வாங்குறேக்கா?”

“உதைபடுவே படுவா!” அவனது முதுகில் அவள் ஓங்கிக் குத்தினாள். அவன் திரும்பி, நினைவுக்கு வந்தவனாக கதவை அவசரமாக சாத்தித் தாளிட்டான்.

“அடடா! என்ன அவசரம்,” என்று அவள் மீண்டும் சிரித்தாள். “சென்னைப் போக்குவரத்து நெரிசல்லே சிக்கி சிதைஞ்சு போய் வந்திருக்கேண்டா! கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் பண்ண வுடேன்!”
“ஓ யெஸ்!” என்று கூறியபடி சோபாவில் உட்கார்ந்து கொண்டான். “பீர் சாப்பிடுறியாக்கா?”

“என்னடா கிண்டலா? உங்கக்கா இன்னும் அவ்வளவு முன்னேறலே தெரிஞ்சிக்கோ!”

“ஆனா ரொம்பவே மாறிட்டே!” என்று கூறிய திலீப் அவளது நெஞ்சுப்பகுதியையே வெறித்தான். “நீ சுடிதார் போட்டு நான் பார்க்கிறது இது தான் முதல் தடவை!”

“பின்னே, இந்த ஊர் கிளைமேட்டுக்கு கசகசன்னு புடவையை உடுத்திக்கிட்டா அவ்வளவு தான்,” என்றாள் கவிதா. தம்பியின் கண்கள் தனது முலைகளை அளவெடுப்பதை உணர்ந்ததும்,அவளது பிராவுக்குள்ளே காம்புகள் விடைத்தன.

“ஆனா, எனக்கென்னமோ நீ புடவை கட்டிக்கிட்டாத் தான் ஒரு கிக் கிடைக்கும்,” என்று கண் சிமிட்டினான் திலீப்.

“ஆமாம், அப்பா அம்மா வீட்டுலே இல்லாத நேரமாப் பார்த்து வில்லன் மாதிரி என் புடவையை உருவிடுவியே..பாவி,” என்று சிரித்தாள் கவிதா.

“அக்கா!” திலீப் பொறுமையின்றி அவளை வளைத்துப் பிடித்து அணைத்தான். அக்காவின் உடல் சிலிர்ப்பதை உணர்ந்து கொண்ட திலீப், அவளை அப்படியே இறுக்கியபோது, அவளது செழிப்பான முலைகள் அவனது மார்பின் மீது அழுந்தின. அவள் அவனது காதருகே சூடான மூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தாள். பரபரத்த திலீப்பின் கைகள் அக்காவின் முலைகளின் மீது விழுந்தன.

“இஸ்ஸ்ஸ்! பொறுடா! இப்பத்தானே வந்திருக்கேன்,” என்று கவிதா சிணுங்கினாள்.

“ரெண்டு வருஷமா ஏங்கிட்டிருக்கேன் தெரியுமா?” என்று முணுமுணுத்தான் திலீப்.

தம்பியின் அணைப்பிலிருந்து விடுபட்ட கவிதா, அவனது முகத்தை இரண்டு கைகளிலும் ஏந்தி, அவனது கண்களை ஓரிரு கணங்கள் ஊடுருவி விட்டு, அவனது உதடுகளில் மென்மையாக முத்தமிட்டாள். திலீப்பின் உதடுகள் அவளது உதடுகளைக் கவ்விக்கொண்டு ஒரு சில நிமிடங்கள் சுவைத்தன. அவனது நாக்கு வெளியேறி அவளது வாய்க்குள்ளே துழாவத் தொடங்கியதும், கவிதாவின் விரல்கள் அவனது தலைமயிரைக் கோதி விடத் தொடங்கின. அவர்களது நாக்குகள் பின்னிக்கொண்டிருந்தன. அவர்களது உடல்கள் ஒன்றோடொன்று அழுந்திக்கொண்டிருந்தன. அவர்களது உடலுக்குள்ளே, நான்கு வருடங்களாக துருப்பிடித்துக்கொண்டிருந்த காம இச்சை கிளரப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது. அவர்கள் இருவருக்குமே கால்களுக்கு நடுவே கலவரம் ஏற்படத்தொடங்கியிருந்தது. ஒரு வழியாக, அவர்களது முத்தம் முறிபட்டபோது, கவிதா ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விடுத்தாள்.

“அம்மாடியோ!” என்று கிசுகிசுத்தாள். “எவ்வளவு நாளாச்சுடா என் தம்பிக்குட்டி!”

கவிதாவின் ஒரு கால் திலீப்பின் தொடையோடு உராய்ந்து கொண்டிருந்தது. அவனுக்கு மிகுந்த எழுச்சி ஏற்பட்டிருந்ததனால், அவன் அணிந்து கொண்டிருந்த பேண்ட்டுக்குள்ளே அவனது ஆணுறுப்பு முட்டிக்கொண்டிருந்தது. கவிதாவுக்கும் அந்த ஸ்பரிசத்தின் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருந்தது. அவளது பிராவுக்குள்ளே முலைகள் விம்மத் தொடங்கியிருந்தன. அவளது காம்புகளை யாரோ பிடித்து இழுத்து விட்டது போல ஒரு சுரீர் என்ற உறுத்தலோடு அவை விடைத்துக்கொண்டன. அவர்களது அணைப்பு மேலும் இறுகியது. 

“அக்கா!” அவளது காதில் அவன் மூச்சை அனலாக விட்டான். “வாக்கா, உடனே வேணும். வாக்கா!”

“அஞ்சு நிமிஷம்,” என்றாள் கவிதா. “கொஞ்சம் பேசிட்டிருப்போம். அப்புறம் அக்கா வேண்டான்னா சொல்லப்போறேன்?”

************************************************************************************************************

நாற்பத்தைந்தைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்த வயது பர்வதத்துக்கு. இத்தனை வருடங்களில் கூந்தல் மிகவும் குறைந்து போய், தோள் வரையோடு நின்று விட்டது. இரண்டு பிள்ளைகளைப் பெற்றவள், திருமணத்துக்குப் பிறகு, தான் பயின்ற நாட்டியத்தை நிறுத்தி விட்டதாலோ என்னவோ, உடம்பு புசுபுசுவென்று ஊதிப்போய்க் கிடந்தது. ஆயினும், அவளை வயசுப்பையன்கள் ’ஆன்ட்டி,’என்று அழைத்துப் பேசும் போது, அவர்களது கண்கள் தனது பருத்த முலைகளையே வெறித்துக்கொண்டிருப்பதை அவள் கவனித்துக்கொண்டு தானிருந்தாள். தினசரி ஆற்றங்கரைக்கு சென்று குளித்து விட்டு வருகிற வழக்கமுள்ளவள், ஒவ்வொரு நாளும் அவள் வீடுதிரும்புகிறபோது, சந்து டீக்கடையில் ஓசிப் பேப்பர் படிக்கிற கிராக்கிகள் அவளைப் பார்த்து விட்டு, அவளது கொழுகொழு முலைகளைப் பற்றியும், மதர்த்திருந்த குண்டியைப் பற்றியும் பச்சை பச்சையாக எதையாவது சொல்லிச் சிரிப்பதை அவளே பல தடவை காதால் கேட்டிருக்கிறாள். தனது உடல் உப்பியிருந்தபோதும், எல்லாரது கவனமும் தனது முலைகளின் மீதும், குண்டியின் மீதுமே இருந்தன என்பது குறித்து அவளுக்கு ஒரு பெருமிதம் இருந்து வந்தது.

அன்றைக்கு பர்வதம் தனது உடைகளை மிகவும் அசட்டையாகத் தேர்ந்தெடுத்து அணிந்து கொண்டிருந்தாள். இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னர் தைத்துக்கொண்டிருந்த, நாளாவட்டத்தில் சுருங்கிப்போயிருந்த இளமஞ்சள் நிற பிளவுஸ். அதற்குள்ளே கன்னங்கரேலென்று பிரா அணிந்திருந்தாள். மெல்லிய பார்டர் போட்டிருந்த வாயில் சாரி! தலையை அசிரத்தையாக அள்ளி முடிந்து உச்சியில் கொண்டை போட்டிருந்தாள். ஆனாலும், எதிர் வீட்டுப் பையனின் கவனம் தன் மீது இருந்தது, அவளுக்கு அருவருப்பை ஏற்படுத்தினாலும் கூட, இன்னும் சின்னப்பையன்களையும் தன்னால் கவர முடிந்திருந்தை எண்ணி மகிழ்ச்சியும் ஏற்படாமல் இல்லை.

பல்வேறு சிந்தனைகளோடு வீட்டு வேலையைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த பர்வதம், கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டு வாசல்கதவைத் திறந்தபோது அவர்கள் மூவரும் நின்று கொண்டிருந்தனர். வீட்டின் பின்பகுதியில் தனிப்படிக்கட்டு வைத்து மாடியை வாடகைக்கு விட்டிருந்தாள்; அதில் அவர்கள் மூவரும் தங்கி, டவுணுக்குத் தினசரி போய் கல்லூரியில் படித்து வந்து கொண்டிருந்தனர். குணா,ராஜேந்திரன், தென்னரசு…இவர்கள் மூவரில் யாராவது ஐஸ்வர்யாவை…சே! என்ன இது, எந்த வயதுப் பையனைப் பார்த்தாலும், அவன் தான் தன் மகளைக் கெடுத்திருப்பானோ என்று தனக்கு ஏன் தோன்றுகிறது?

கதவைத் திறந்ததும், அவள் எதிர்பார்த்தது போலவே அவர்களது கண்கள் முதலில் அவளது முலைகளையே தேடின. பர்வதம் சிரித்துக்கொண்டாள். இது போன்ற அறிந்தும் அறியாத வயசுக்காரப்பையன்களின் கண்கள் தன் உடலை மேயும்போது,அவளுக்கு அவ்வப்போது ஒரு கிளர்ச்சி ஏற்படுவது வழக்கமாகி விட்டிருந்தது. அதிலும், இந்த மூன்று வாலிபர்களும் பார்ப்பதற்குப் பொலி காளைகளைப் போலிருப்பார்கள். ஆற்றங்கரை மணலில் தினசரி உடற்பயிற்சி செய்கிற வழக்கமுள்ளவர்கள் என்பதை பர்வதம் பார்த்துத் தெரிந்து கொண்டிருந்தாள். வேட்டி அல்லது லுங்கியைத் தார்பாய்ச்சிக் கட்டிக்கொண்டு, அவர்கள் சிலம்பம் ஆடுவதையும் அவர்கள் பார்த்திருக்கிறாள். அவளது கண்கள் அவர்களது தொடைகளைக் கண்டு ரசித்ததுமுண்டு. தூண்களைப் போலிருந்த அவர்களின் தொடைகளைப் பார்க்கும்போதெல்லாம், பர்வதத்துக்கு அந்தத் தொடைகளுக்கு நடுவே, இடுப்புக்குக் கீழே, அவர்களது ஆணுறுப்புக்கள் எப்படியிருக்கும் என்று பார்க்கிற ஆவலும் ஏற்பட்டதுண்டு. கணவன் இறந்தபிறகு, உடலுறவு என்பதே சுத்தமாக இல்லாமல் போயிருந்த நிலையில், வேறு வழியில்லாமல் சுய இன்பம் பெற்றுக்கொண்டு அரிப்பைத் தீர்த்துக்கொள்ள அவள் முற்பட்ட ஒரு சில சந்தர்ப்பங்களில் அவளையுமறியாமல் அந்த மூவரில் யாராவது ஒருவனின் முகம் தன் கண் முன்பு வந்து தோன்றியதுண்டு. அதற்கேற்றாற்போல, அவர்கள் மூவரும் அவளை சந்தித்து வாடைக கொடுக்க வரும்போதெல்லாம், வந்த சிறிது நேரத்திலேயே அவர்களது உறுப்புகளில் எழுச்சி ஏற்பட்டு, வெட்கமின்றி அவர்களது வீக்கம் வெளிப்படுவதையும் அவள் கவனித்திருக்கிறாள். இருந்தாலும், பேரன் பேத்தி எடுக்கிற வயதில், ஊரில் ஒரு கவுரவமான டீச்சரின் விதவையென்ற நற்பெயரையும், கண்ணியமான ஒரு குடும்பத்தலைவி என்ற நற்பெயரையும் காப்பாற்ற வேண்டி அவள் தனது உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டிருந்தாள்.

“என்னப்பா, மூணு பேரும் சேர்ந்து வந்திருக்கீங்க? காலேஜ் இல்லையா?” என்று கேட்டாள். அவர்கள் பதிலேதும் கூறவில்லை.

“என்னாச்சு..?”

“ஆன்ட்டி..,” என்று தொண்டையை செருமிக்கொண்டு பேசத் தொடங்கினான் தென்னரசு. “நாங்க வேண்ணா அடுத்த மாசத்துலேருந்து கூடுதல் வாடகை கொடுக்குறோம். தயவு செய்து காலி மட்டும் பண்ணச் சொல்லாதீங்க!”

“ஆமாம் ஆன்ட்டி,” என்று சேர்ந்து கொண்டான் குணா. “எங்களாலே டவுணுக்கெல்லாம் போய் வாடகைக்கு வீடு எடுக்க முடியாது. நாங்க அமைதியாப் படிக்கிறதுக்கு இது மாதிரி வேறே எங்கேயும் இடம் கிடைக்காது..”

“ப்ளீஸ் ஆன்ட்டி,” மற்ற இருவருக்கும் ஒத்து ஊதுவது போலத் தானும் சேர்ந்து கொண்டான் ராஜேந்திரன்.

பர்வதத்துக்கு அவர்கள் மூவரையும் பார்த்தால் பரிதாபமாகத் தானிருந்தது. ஆனால்…

“வாடகையை ஏத்தறதுக்காக நான் உங்களைக் காலி செய்யச் சொல்லலியே…?” என்றாள் பர்வதம். “உங்களுக்கே தெரியுமில்லே..இப்போ என் புள்ளை, பொண்ணு ரெண்டு பேரும் பட்டணத்திலே இருக்காங்க! டீச்சர் சாரும் இப்போ உயிரோட இல்லை. நான் மட்டும் இங்கே தனியாக் கஷ்டப்பட வேண்டாமேன்னு தான் என்னையும் பட்டணத்துக்கே வர சொல்லிட்டாங்க..இந்த வீடு மட்டுமில்லேப்பா..எங்களுக்கிருந்த கொஞ்ச நஞ்ச சொத்து எல்லாத்தையுமே கைமாத்தியாச்சு! அதுனாலே தான் உங்களையும் காலிபண்ண சொன்னேன், புரியுதா?”

உங்கள் கருத்துக்கள் எங்களை மேலும் வலுப்படுத்தும்