மகனை காப்பாற்றிய அம்மா

3368

Maganai Kapariya Amma kudumpa Kamakathaikal

“என்னடா ஒரு மாதிரியா இருக்கே? ம்ம்ம்??” என்று அம்மா ஏழாவது முறையாக கேட்டாள்.

“ம்ம்ம். வந்து ஒண்ணுமில்ல” என்றபடியே நான் காபி குடித்து விட்டு கிளாசை டைனிங் டேபிள் மீது வைத்தேன்.

“வந்து அரை மணி நேரம் ஆகுது. இன்னும் டிரசைக் கூட கழட்டாமே. என்னமோ கப்பல் கவிழந்த மாதிரி உட்கார்ந்து கிட்டு இருக்கே? கேட்டா ஒண்ணுமில்லன்னு சொல்லறே? எங்கிட்ட கூட சொல்லக்கூடாதா? கேக்கிறேன் இல்ல?” என்று அம்மா மீண்டும் நச்சரித்தாள்.

“அதான் சொல்லறேன் இல்ல. ஒன்னுமில்லைன்னு. பின்ன ஏன் ஓயாமே உயிரை வாங்கிறே” என்று அவள் மீது வள் என்று விழுந்தேன். அடுத்த கணம், மடைத்திறந்த வெள்ளம் போல அவளது கண்கள் குளம் ஆகின. அப்படியே அம்மா கிச்சனுக்குள் புகுந்தாள். நானும் வெளியேறி எனது பைக்கை எடுத்துக் கொண்டு, பக்கத்தில் இருந்த ஒரு பாரை நோக்கி செல்ல ஆரம்பித்தேன்.

இரவு நேரம் 9:30 வாக்கில், நான் வீட்டுக்கு திரும்பினேன். வயிற்றுக்கு உள்ளே தள்ளி இருந்த இரண்டு பீர்கள், எனக்குள் இருந்த டென்ஷனை குறைத்து ஒரு வித மன நிம்மதியை ஏற்படுத்தி இருந்தது. வீட்டின் காலிங் பெல்லை அடித்தேன்.

“இவ்வளவு நேரம் எங்கேடா போயிட்டு வறே?” என்று ஆரம்பித்த அம்மா, ஒரு கையால் தனது மூக்கை மூடிக் கொண்டாள்.
“என்னடா. திரும்பவும் குடிச்சிட்டு வந்து இருக்கியா? போன வாரம் தானே சொன்னே. இனிமே அடிக்கடி குடிக்க மாட்டேன்னு. திரும்பவும் குடிச்சிட்டு வந்து இருக்கே?? அந்த மனுஷன் போய் சேர்ந்த மாதிரி நீயும் போய் சேரப்போற. அப்புறம் நானும் எங்கியாவது குளம் குட்டையில விழுந்து சாகவேண்டியது தான்” என்று அம்மா விசும்ப ஆரம்பித்தாள்.

அம்மா சொல்வது நிஜம் தான். சுமார் 20 வருடங்களுக்கு முன்னர், என்னுடைய முதல் பிறந்த நாளை விமர்சையாக கொண்டாடலாம் என்று சொல்லிவிட்டு பல் வேறு சாமான்களை வாங்கி வர சென்ற அப்பா, வரும் வழியில் தண்ணி அடித்து விட்டு தண்ணீர் லாரிக்கு அடியில் போய் விட்டார். 19 வயதில், கையில் ஒரு வயது குழந்தையுடன் அம்மா தவித்து நின்ற போது, அப்பாவின் அம்மா, அதான் என்னுடைய பாட்டி தான், அம்மாவை அரவணைத்துக் கொண்டாள். அப்பா வேலை செய்து வந்த வங்கி அவருக்கு பதிலாக அம்மாவுக்கு வேலை தந்தது. ஒரு வயது குழந்தையை வைத்துக் கொண்டு எங்கே வேலைக்கு போவது என்று அம்மா மறுத்து விட்டாள்.

நான் வளர்ந்து ஆளான பின்னர் அந்த வேலையை எனக்கு தருமாறு வேண்டிக் கொண்டாள். அதற்கு அந்த வங்கியும் சம்மதித்தது. எனக்கு மூன்று நான்கு வயது இருக்கும் போது, அம்மா, தான் படித்து இருந்த டீச்சர் டிரெனிங்கின் உதவியுடன் ஒரு தனியார் பள்ளியில் தமிழ் டீச்சராக வேலைக்கு சேர்ந்தாள். ஒரு சில வருடங்களுக்கு பின்னர் பாட்டியும் போய் சேர, நானும் அம்மாவும் தான் தனியாக இருந்தோம்.

ஒரு வழியாக நான் பி. காம் முடித்து விட்டு, 20 வயதில் அப்பா வேலைப் பார்தத வங்கியில் காசாளராக வேலைக்கு சேர்ந்தேன். அம்மா இன்னமும் பள்ளிக்கு போய்க் கொண்டு தான் இருந்தாள். அவள் வேலை செய்த பள்ளிக்கூடத்தில் கல்யாணி டீச்சர் என்றால் மாணவர்கள் மரியாதை கலந்த பயத்துடன் வணக்கம் சொல்லுவார்கள். அக்கம் பக்கத்தினர்

“கல்யாணி டீச்சரா, அவங்க ஒரு கற்புக்கரசி. பாரு தனியா நின்னு பையனை வளர்த்து. வேலையும் வாங்கி கொடுத்திட்டாங்க“ என்று பெருமையுடன் கை எடுத்து கும்பிடுவார்கள். ஆனால் இதை வைத்துக் கொண்டு அம்மா கல்யாணியை ஒரு சராசரி நடுவயது பெண்மணி என்று எண்ணி விடவேண்டாம். அம்மாவுக்கு இப்போது 39 வயது. ஆனால், பார்ப்பவர்கள் 32 அல்லது 34க்கு மேல் அனுமானிக்க மாட்டார்கள்.

பார்ப்பதற்கு நடிகை பானுப்பிரியா போல கோவில் சிலையாய் அழகாகவும் அனைவரிடமும் அன்பாகவும் பழகுவாள். அதனால் தானோ என்னமோ இப்போதுக்கு எனக்கு இந்த பிரச்சினை ஏற்பட்டு இருந்தது. நேராக நான் எனது ரூமுக்கு சென்று, உடையை களைந்து விட்டு படுக்கையில் விழுந்தேன். சிறிது நேரம் கழித்து அம்மா வந்தாள்.

“டேய் வாசு. சாப்பிட வாடா. ஏன் சாப்பிடாம படுத்திட்டே?” என்று கேட்ட படி கதவுக்கு அருகில் நின்றாள்.

“எனக்கு வேணாம். மனசு சரியில்லை. நீ சாப்பிட்டுட்டு படு” என்றேன்.

“என்னடா ஆச்சு உனக்கு? நானும் எத்தணை தடவைத் தான் கேக்கிறது? ம்ம்ம்? உன்னை என்ன என்னோட மகனாவா வளர்ந்தேன்? ஒரு ப்ரெண்டு போல தான் வளர்த்தேன். எங்கிட்டே சொல்லறதுக்கு என்ன?” kudumpa Kamakathaikal என்ற படி என் அருகில் வந்து அமர்ந்து, எனது தலையைக் கோதினாள். நான் முகத்திற்கு மேலாக கையைப் போட்டுக் கொண்டு தூங்க முயற்சித்தேன்.

“அப்படி என்னத் தான் பிரச்சினை? எங்கிட்ட சொல்லு?” என்று என்னை உலுக்கினாள்.

“முதல்ல எழுந்து உட்காரு” என்றாள். எழுந்து உட்கார்ந்தேன். நானோ மெல்லவும் முடியாமல் முழுங்கவும் முடியாமல் தவித்தேன்.

“எதுவான்னாலும் பரவாயில்ல சொல்லு” என்றாள் அம்மா.

பீர் கொடுத்த தைரியத்தில்

“அம்மா வந்து. இன்னைக்கு பேங்க்கில ஒரு சின்ன பிரச்சினை” என்றேன்.

“என்ன பிரச்சினை?”

“வந்து. இன்னைக்கு என்னோட கவுண்டர்ல இருந்து ஐஞ்சு லட்ச ரூபாய காணோம். எப்படி காணாம போச்சுன்னே தெரியல”

“என்னடா சொல்லறே” அம்மா அதிர்ந்தாள்.

“எப்படிடா அவ்வளவு பணம் காணாம போச்சு?”

“அதான் எனக்கு தெரியலம்மா. கவுண்டர திறக்கும் போது எல்லாம் சரி பார்த்து தான் திறந்தேன். ஆனா வேலைய முடிச்சுட்டு கணக்கு பார்த்தப்போ. ஐஞ்சு லட்சம் காணோம். நான் டீ குடிக்க போன போதோ அல்லது மத்தியானம் சாப்பிட போனப்போவோ யாரோ எடுத்திட்டாங்கன்னு நினைக்கிறேன். எனக்கு வேற பூட்டின மாதிரி தான் நியாபகம். ஆனா ஊர்ஜிதமா சொல்ல முடியல”

“சரி போனா போவது. இருக்கிற நகை, இல்லாட்டி இந்த வீட்டை வச்சு. முதல்ல அதை திரும்ப கட்டிடலாம். அப்புறமா என்ன ஏதுன்னு பார்க்கலாம்” என்றாள் அம்மா.

“நான் கூட அதான் பேங்க்கில சொன்னேன். பணத்தை எப்படியாவது கட்டிடறேன்னு சொன்னேன். ஆனா அந்த மேனேஜரோ. அதெல்லாம் சரிப்படாது. முதல்ல போலீஸில கம்பிளெயிண்ட் கொடுத்தாகனுமின்னு சொல்லறாரு”

“என்னடா, மேனேஜர் ரகுராமனா அப்படி சொன்னார்? உங்க அப்பா வேலை செஞ்ச காலத்தில இருந்தே அவர் அங்க வேலை செய்ஞ்சி வராரே. போன வருஷம் உனக்கு வேலை வாங்க போயிருந்தப்ப கூட நமக்கு எல்லா உதவியும் செய்ஞ்சாரே. அவரா அப்படி சொன்னார்?” என்று அம்மா ஆச்சரியத்துடன் கேட்டாள்.

“அந்த ஆளே தான்ம்மா. நினைச்சாலே எனக்கு பத்திக்கு வருது. சொல்லப் போனா கொலையே பண்ணிடலாமின்னு தோனுது” என்றேன்.

“டேய் வாசு. நீயேண்டா இப்படி அவசர படறே. நாலைக்கு முதல்ல பணத்தை எடுத்துக்கிட்டு பேங்க்கு போலாம். நானும் வறேன். பேசி முடிச்சிடலாம்”

“அட நீ வேற ஏம்மா? அதான் நான் சொல்லறேன் இல்ல. அந்த ஆளு அதுக்கு ஒத்துக்க மாட்டறான்”

“இதென்னடா. காணாம போன பணத்தை திருப்பி கட்டிட்டா அப்புறம் என்னடா பிரச்சினை அவருக்கு?”

“பணம் பேங்க்கில இருந்து காணாம போறது கிரிமினல் விஷயமாம். அதனாலே கண்டிப்பா போலீஸ்ல கம்பிளெண்ட் கொடுக்கனுமாம்”

“அப்ப போலீஸ்ல கம்பிளெண்ட் கொடுத்திட்டாங்களா?” அம்மா பயத்துடன் கேட்டாள்.

“அப்படி கொடுத்து இருந்தா. இப்ப நான் ஜெயில்ல இல்ல இருப்பேன்?” என்றேன் நான்.

“அப்ப அந்த ரகுராமனுக்கு என்ன தான் பிரச்சினை. என்ன தான் வேணும்?” என்று அம்மா கேட்டாள். சற்று நேரம் நான் எதுவும் கூறவில்லை. அம்மா ஆழ்ந்த யோசனையில் இருந்தாள். சற்று தயக்கத்துடன்

“அந்த ஆளுக்கு நீ வேணுமாம்” என்றேன் நான்.

“ம்ம்ம். என்னடா. சொல்லறே” என்று அம்மா சற்று குழப்பத்துடன் கேட்டாள்.

“அந்த ஆள் போலீஸ்ல கம்பிளெண்ட் கொடுக்காம இருக்கனுமின்னா. நீ வேணுமாம். நீ சம்மதிச்சா. எல்லாத்தையும் அப்படியே மூடி மறைச்சுடுவாராம் அந்த ஆள். நாளைக்கு வரை டைம் கொடுத்திருக்கான்”

அதைக் கேட்ட அம்மா அதிர்ச்சி அடைந்தாள். அவளது கண்களில் இருந்து தாரைதாரையாக கண்ணீர் திரள, உடம்பெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பித்தது.

“நீ தப்பா எடுத்துக்காதேம்மா. அந்த ஆள் சொன்னதை நான் சொன்னேன் அவ்வளவு தான். அதான் நான் முடிவு பண்ணிட்டேன். tamil incest family sex stories நாளைக்கு போய், நீ எங்க வேணுமின்னாலும் கம்பிளெண்ட் பண்ணு, ஆகிறது ஆகட்டும்மின்னு சொல்லிட போறேன்” என்றேன். அம்மா விருட் என்று எழுந்து எனது அறையை விட்டு வெளியேறினாள். சிறிது நேரம் கழித்து நான் தூங்கிப் போனேன்.

மறுநாள் காலை கண் விழித்தேன். படுத்த படியே பேங்க்கிற்கு போவதா வேணாமா? இல்லை அந்த மேனேஜர் ரகுராமனை போட்டு தள்ளிவிடலாமா? என்று யோசித்துப் பார்த்தேன். ஒரு வழியாக எழுந்து ஹாலுக்கு வந்தேன். சோபாவில் ஆழ்ந்த யோசனையில் உட்கார்ந்து இருந்த அம்மா என்னைப் பார்த்ததும், லேசாக புன்னகை புரிந்தாள். அவளது கண்கள் இருண்டும் சிவந்து போயிருந்தன. இரவு முழுவதும் அழுதுக் கொண்டு இருந்தாள் போல.

“நீ ஒன்னும் கவலைப் பாடாதேம்மா. நடப்பது நடக்கட்டும். நான் பேங்க்கிற்கு போயி சமாளிச்சுக்கிறேன். நீ சாப்பாட்டை எடுத்து வை. இதோ குளிச்சுட்டு வறேன்” என்ற படி திரும்பினேன்.

“கொஞ்சம் இரு வாசு. ஏற்கனவே நான் உங்க அப்பாவை தொலைச்சுட்டு நிக்கறேன். இப்ப உன்னையும் தொலைச்சா. அப்புறம் நான் வாழற வாழ்க்கைக்கே அர்த்தமில்லாம போயிடும். நல்ல யோசிச்சு ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன். நீ அந்த ரகுராமன் கிட்ட நான் சரின்னு சொன்னதா சொல்லிடு” என்று தழுதழுத்த குரலில் கூறி விட்டு கடகடவென்று எழுந்து கிச்சனுக்குள் சென்று விட்டாள்.

“என்னம்மா உளறரே. நான்” என்று நான் கூறிக் கொண்டு இருக்கும் போதே அம்மா இடை மறித்து

“இனிமே இதைப் பத்தி பேசி என் மனசை இன்னும் நோக அடிக்காதே” என்று அம்மா கூற, நான் அங்கிருந்து நகர்ந்தேன். அந்த மேனேஜரின் மீது எனக்கு தலைகால் புரியாத கோபமும் வெறுப்பும் ஏற்பட்டதில் வியப்பு ஒன்றும் இல்லை. இரவு சுமார் ஏழு மணி வாக்கில் நான் அம்மாவை பைக்கின் பின்னால் ஏற்றிக் கொண்டு அந்த ரகுராமன் தங்கி இருந்த அட்ரசைத் தேடிக் கொண்டு சென்றேன். நகரத்தின் பணக்காரர்கள் வசிக்கும் இடத்தில் ரகுராமனின் பெயருடன் கூடிய பெயர்பலகையுடன் ஒரு குட்டி பங்களோ தென்பட்டது. கேட்டுக்கு அருகில் சென்று பைக்கை நிறுத்துவதற்குள், கூர்கா கதவை தானாகவே திறந்தான்.

உள்ளே சென்று போர்ட்டிகோவில் பைக்கை நிறுத்தினேன். இருவரும் இறங்கிக் கொண்டோம். அம்மா தனது முந்தானையை இழுத்து முக்காடுப் போட்டுக் கொண்டு இருந்தாள். பெல்லை அடிக்கும் முன்பே, வாங்க. வாங்க என்று வாய் எல்லாம் பல்லாக மேனேஜர் கதவைத் திறந்துக் கொண்டு வழிந்தார். அம்மா குனிந்த படியே உள்ளே செல்ல, நான் பின் தொர்டர்ந்தேன். அப்போது தான் என்னை கவனித்த மாதிரி, “வா. வாசு” என்றார். உள்ளே வேறு யாரையுமே காணோம். அதைப் புரிந்துக் கொண்ட மாதிரி,

“யாருமில்ல. நான் ஒண்டிக்கட்ட தான்” என்று ரகுராமன் மீண்டும் வழிந்தார்.

“கல்யாணம் பண்ணிக்கனுமின்னு தோணவே இல்ல”

“உனக்கு எப்படிடா தோணும். இப்படி யாரையாவது ஏமாத்தி கரெக்ட் பண்ணி போட்டுக்கிட்டே இருந்தா, எப்படி கல்யாணம் பண்ணனுமின்னு தோணும். கிட்டத்திட்ட ஒரு 50 வயசு ஆன ஆளு செய்யற வேலையா இது” என்று ஆத்திரத்துடன் கத்த வேண்டும் போல இருந்தது. ஆனால் நான் எதுவும் சொல்லவில்லை.

“ஏன் நிக்கறீங்க. உட்காருங்க” என்ற ரகுராமன் “ என்ன சாப்பிடறீங்க?” என்றார்.

“எதுவும் வேணாம்” என்றாள் அம்மா சன்னமான குரலில். முக்காடு அவளது முகத்தை முழுதும் மறைத்து இருந்ததால், அவளது முகத்தை என்னால் சரியாக பார்க்க முடியவில்லை.

“ஐயோ. முதன்முதலா வீட்டுக்கு வந்திருக்கீங்க. ஏதாவது சாப்பிடனும்” என்ற படியே அந்த ஆள் உள்ளே சென்றார்.

“அப்போ அம்மா, நான் போறேன். கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு வறேன்” என்றேன்.

“ஐயோ வாசு. எனக்கு பயமா இருக்குடா. தனியா விட்டுட்டு போயிடாதே” என்று அம்மா என்னைப் பார்த்து சொன்னாள். அவள் திரும்பியதில் முக்காடு கீழே விழ, அவளது முகத்தில் பயம் அப்பட்டமாக தெரிந்தது. திரும்பி வந்த ரகுராமனின் கையில் ஒரு ட்ரே. அதில் மூன்று கிளாசில் ஏதோ பழ ரசம். அதை எதிரில் வைத்து விட்டு, ரகுராமன் அம்மாவின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தார். எனக்குள் “குப்” என்று கோபம் கொப்பளித்தது. கட்டுப்படுத்திக் கொண்டேன்.

“தம்பி வாசு. நீ போயிட்டு ஒரு ஒன் ஹவர் கழிச்சு வரியா?” என்றார் ரகுராமன்.

“ஐயோ வேணாம். வேணாம். அவன் இருக்கட்டும்” என்றாள் அம்மா சன்னமான குரலில்.

“நான் என்ன உங்களை கடிச்சா சாப்பிட போறேன். ஹஹஹாஹாஹாஹா” என்று தான் அடித்த ஜோக்கிற்கு தானே சிரித்துக் கொண்டார். அப்படியே நைசாக அம்மாவின் கால் முட்டியின் மீது கை வைத்தார். அம்மாவின் உடல் சிலிர்த்துக் கொண்டது.

“ஏன் இப்படி பயந்து நடுங்கறீங்க. ரிலாக்ஸ்” என்ற படியே மற்றொரு கையை அம்மாவின் முதுகின் வழியாக போட்டு, தோளை மெதுவாக பற்றிக் கொண்டார். மூன்றாவது மனிதன் ஒருத்தன் அம்மாவை ஒட்டி உறவாடுவதைப் பார்க்கவே எனக்கு ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. நான் அங்கிருந்து எழுந்தேன்.

“வாசு. சும்மா வீட்டைச் சுத்தி பாரு” என்ற படியே ரகுராமன். ஒரு கையால் அம்மாவின் முட்டியையும் இன்னொரு கையால் அவளது தோள்பட்டையையும் தடவி விட்டுக் கொண்டு இருந்தார்”அப்படியே தெருக்கதவையும் அடைச்சுடுப்பா” என்ற அந்த ஆளை ஒரு போடு போடலாம் போல இருந்தது. நான் அங்கிருந்து நகர்ந்து தெருக்கதவை தாழிட்டு விட்டு வருவதற்குள், ரகுராமன் அம்மாவின் கையை எடுத்து தன் தொடை மீது வைத்து தனது இரு கைகளாலும் பிடித்தப்படி எதோ அவளிடம் ரகசிய குரலில் பேசிக் கொண்டு இருந்தார்.

அம்மாவின் முகம் கவிழ்ந்துக் கொண்டு இருந்தது. நான் அவர்களை கண்டு கொள்ளாததைப் போல் ஹாலைக் கடந்து அடுத்த அறைக்குள் சென்றேன். அது டைனிங் மற்று கிச்சன் ஆக இருந்ததது. அங்கிருந்த பீரோ உயர ஃப்ரிட்ஜின் மீது சாய்ந்த படி நின்றேன். எனக்கு மூச்சி வாங்கி வியர்த்தது. நடப்பது கனவா அல்லது நிஜமா என்றே எனக்கு தெரியவில்லை.

வெளியே ஹாலில் யாரோ ஒருத்தனுடன் கைப்பிடித்துக் கொண்டு இருப்பது நமது அம்மா தானா? நம்மாலே தான் அவளுக்கு இந்த கதி. இத்தனை வருஷம் தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு என்று உத்தமியாய் இருந்த வந்த நம்மா அம்மாவை நானா அழைத்துக் கொண்டு வந்து இப்படி இன்னொருத்தருக்கு தாரை வார்த்து கொடுத்தேன்? என்று எண்ணும் போதே கண்களில் கண்ணீர் தளும்பியது. இனி என்ன நடக்குமோ? என்று எனது மனது அலை பாயும் போதே, எனக்குள் ஏதோ ஒன்று வெடித்து சிதறி வெப்பம் பரவ ஆரம்பித்தது. கோவில் சிலைப் போல அழகாக இருக்கும் அம்மாவை அந்த 50 அல்லது 55 வயது கிழம் கட்டிப்பிடுக்குமோ?” என்று நினைத்துப் பார்க்கவே ஒரு மாதிரியாக இருந்தது.

அம்மாவைக் கட்டிக் கொண்டு புரளுவதை போன்ற எண்ணம் எனக்குள் ஏற்பட்ட வெப்பம் ஒரு வித சூடாக மாறியது. எனது எண்ணங்கள் தறிக்கெட்டு ஓடத்தொடங்கின”அம்மா ஆடை இல்லாமல் எப்படி இருப்பாள்? முற்றிலும் நிர்வாணமாக எப்படி காட்சி தருவாள்?” என்று எனது வாழ்க்கையில் முதன்முறையாக மின்னல் வெட்டுப் போல கற்பனை ஓட, எனது தண்டு என்னையும் அறியாமல் எழுந்து ஆடியது. எனது உடலும் ஆடியது. நான் மெதுவாக ஹால் பக்கமாக நகர்ந்து, அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று ஒட்டுக்கேட்டேன். தலை நீட்டிப்பார்க்க தைரியம் இல்லை. சற்று நேரம் ஒரு சத்தத்தையும் காணோம். காதைத் தீட்டி வைத்துக் கொண்டு கேட்டேன். பின்னர் திடீரென்று,

“ஐயோ. இங்க வேணாம்” என்று அம்மா சொன்னது, எனது நெஞ்சில் ஈட்டிப்போல பாய்ந்தது. எனது நெஞ்சு தறி கெட்டு அடித்துக் கொண்டது. அதைத் தொடர்ந்து,

“சரி. வா. உள்ள போகலாம். ஒரு நிமிஷம் விளக்கை அணைச்சுட்டு வறேன்” என்று ரகுராமனின் குரல் கேட்டது. அடுத்த நொடி, டப் டப் என்று ஹாலில் எரியும் விளக்கு அணைக்கப் படுவது கேட்டது.

“வாசு. வாசு” என்று ரகுராமன் கூப்பிடுவது கேட்டது. நான் வாயைத் திறக்கவில்லை.

“எங்கேயோ பின்னாடி தோட்டத்திற்கு போயிருப்பான் போல” என்று அவராகவே பதில் சொல்லிக் கொண்டார். நான் மிக மெதுவாக எட்டிப் பார்த்தேன். அந்த ரகுராமன் ஐந்தரை அடி உயர தங்கச்சிலையான எனது அம்மாவின் இடுப்பைச் சுற்றி கைப்போட்டுக் கொண்டு பெட் ரூமை நோக்கி போவது தெரிந்தது. நான் மீண்டும் தலையை இழுத்துக் கொண்டேன். எனக்குள் அடக்க முடியாத ஒரு கோபம் கொப்பளித்தது. ஓரிரு நிமிடங்கள் கழித்து நான் மீண்டும் எட்டிப் பார்த்தேன். ஆள் அரவம் ஏதும் இல்லை. நான் ஓசைப்படாமல் நடந்து அம்மாவும் அந்த ரகுராமனும் சென்ற பெட் ரூம் வாசல் வரை சென்றேன். கதவுக்கு அடியில் இருந்து உள்ளிருந்து வெளிச்சம் விழுந்தது. கதவோரமாக காதை வைத்து கேட்டேன்.

உள்ளே இருந்து ஏதோ அரசல் புரசலாக ஏதோ சத்தம் கேட்ட மாதிரியும் இருந்தது. கேட்காத மாதிரியும் இருந்தது. சாவி துவாரத்தில் கண் வைத்துப் பார்த்தேன். உள் பக்கமாக சாவி இருந்தது போல. அதனால் ஒன்றும் தெரியவில்லை. நிமிடங்கள் ஓடின. திடீரென்று, ஸ்ஸ்ஸாஆஆஆ என்று அம்மாவின் குரல் தீனமாக கேட்டது. எனது இதயத்துடிப்பு பல மடங்காக எகிற, எனது கை என்னையும் அறியாமல் எனது தண்டை தடவியது. அதற்கு மேல் ஒரு சத்தமும் இல்லை. மேலும் ஒரு சில வினாடிகளுக்கு பிறகு சத். சத். சத். சத் என்று சத்தம் ஒரே சீராக லேசாக கேட்டது”ஐயோ. அந்த ரகுராமன் அம்மாவை ஓழ்த்துக் கொண்டு இருக்கிறானே” என்ற எண்ணம் என் தலையில் இடி மாதிரி இறங்கியது. எனது உடல் படபடத்தது.

நேரம் செல்ல செல்ல, அந்த சத் சத். சத். சத் சத்தத்துடன் ம்ம். ம்ம். ம்ம்ம். ம்ம்ம் என்று அம்மாவின் முனகலும் கேட்கத்தொடங்கியது. அப்போது தான், ஐயோ. அந்த ஆள் அம்மாவை ஓக்கறான் என்றால். அவன் அம்மாவின் இடுப்புக்கு நடுவிலே தானே படுத்துக் கொண்டு சொருகிக் கொண்டு இருப்பான். அவன் அவளை கட்டாயப்படுத்தி ஓக்கிறானா? இல்லை. அம்மாவே தன் காலைப் பிளந்துக் கொண்டு காட்டுகிறாளா? என்று கேள்வி மேல் கேள்வி எழ, நன் எனது தண்டை வேகவேகமாய் தேய்த்துக் கொண்டேன்.

தீடீரென்று அந்த சத் சத் ஓசை நின்றது. சில வினாடிகள் சத்தம் ஒன்றையும் காணோம். பின்னர் மீண்டும் ஜபக். ஜபக். ஜபக். ஜபக் என்று சற்று வித்தியாசமான ஓசை கேட்டது. அத்துடன் சேர்த்து அந்த ரகுராமன் ஏதோ பேசுவதும் கேட்டது. என்ன என்று சரியாக விளங்கவில்லை. அந்த ஜபக். ஜபக் ஓசை சுமார் 30 வினாடிகள் கேட்பதும், பின்னர் ஒரு சில வினாடிகள் நிற்பதும், பின்னர் மீண்டும் தொடருவதுமாக நீடித்தன. ஒரு தருணத்தில் அந்த ஜபக். ஜபக் ஓசை சென்றுக் கொண்டே இருக்க,

“ஐயோ. வேணாம். வேணாம்” என்று அம்மாவின் குரல் சத்தமாக கேட்டது. அதற்கு மேல் பொறுக்க முடியாமல், என்ன ஆச்சு? ஒரு வேளை அந்த ரகுராமன் அம்மாவை கஷ்டப்படுத்துகிறானோ” என்று எண்ணி ஒரு வேகத்தில், கதவின் லீவரில் கை வைத்து கீழ் நோக்கி அழுத்த, அந்த கதவு சட்டென்று திறந்துக் கொண்டது. ரகுராமன் உள்ளிருந்து கதவை தாழ் இடவில்லை. கதவு கால் வாசி திறக்க, உள்ளே இருந்து வந்த அந்த ஜபக். ஜபக் சத்தம் ரொம்ப நன்றாகவே கேட்டது. நான் பார்த்த காட்சியோ என்னை அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கியது. உள்ளே விசாலமான கட்டிலில் ரகுராமன் படுத்துக்கிடக்க அவரது கால் பாதம் மட்டும் எனக்கு தெரிந்தது. அந்த ஆளின் இடுப்புக்கு மேலே அம்மாவின் பெருத்த குடம் போன்ற சந்தன நிற குண்டி ஏறி ஏறி இறங்கிக் கொண்டு இருந்தது.

அம்மா எனக்கு பின்புறம் காட்டி அந்த ஆளின் மேலே ஏறி அமர்ந்து இருந்ததால், அவர்களால் என்னை பார்க்க முடியவில்லை. கதவு திறந்ததை அவர்கள் இருவரும் கவனித்ததாகவும் தெரியவில்லை. நான் பார்த்த காட்சி, ஸ்லோ மோஷனில் எனக்குள் பதிவானது. என் கண்களை கவர்ந்த முதல் விஷயம், அம்மாவின் குண்டி மேலே எழும் பொழுது, அவளது புண்டைக்குள் இருந்து பளபளவென்று எண்ணெய் புசியதைப் போல வெளிப்பட்ட ரகுராமனின் விரைத்த தண்டு தான். அம்மா சுமார் அரை அடி அளவுக்கு தனது குண்டியைத் தூக்கி ரகுராமனின் தண்டை வெளியேற்றினாள். பின்னர் மீண்டும் தனது குண்டியை அந்த ஆளின் அடி வயிற்றில் இடிக்க, தளதளவென்று அவளது குண்டி அதிர்ந்த படியே ஜபக் என்று ஓசையை எழுப்பியது.

அப்படியே அம்மா அந்த ரகுராமனின் மேலே ஏறி ஏறி அடித்துக் கொண்டு இருந்தாள். ரகுராமன், ம்ம்ம்ம்ம் என்று ஓசை எழுப்ப அவர் மேல் உட்கார்ந்து இருந்த அம்மா, மத்தால் தயிர் கடைவதைப் போல, அந்த ஆளின் தண்டை தனது புண்டைக்குள் சொருகிய படியே குண்டியை வட்ட வட்டமாக ஆட்டிக் கொண்டு இருந்தாள். எனக்கோ மயக்கமே வரும் போல் இருந்தது.

“லேட் பண்ணாதே கல்யாணி. வேகமா இடி” என்று ரகுராமன் சொல்லிய படியே அம்மாவின் கனிகளைப் பிடித்து உருட்டுவது தெரிந்தது. சற்று நேரத்திற்கெல்லாம் அம்மா “சட். சட். சடார். சடார். சடார். சடார்” என்று காது பிளக்கும் படியான ஓசையுடன், “ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஹாங். ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஹாங். ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஹாங்” என்ற ரீங்காரத்துடன் அம்மா இயங்க ஆரம்பித்தாள். அம்மாவின் நீண்ட கருங்கூந்தல் அவளது முதுகிலும் குண்டியின் மீதும் திரைச்சீலைப் போல ஆடிக் கொண்டு இருந்தது.

அவள் ஆடிய ஆட்டத்திற்கு ஏற்றார் போல் அவளது குண்டி அதிர தளதளவென்று அதிர்ந்துக் கொண்டு இருந்தது. ரகுராமன் தனது பாதங்களை கட்டிலில் ஊன்றி, அம்மாவின் பெருத்த குண்டியை தமது இருக்கைகளாலும் தாங்கி பிடித்த படியே கீழிருந்து அம்மாவின் புண்டைக்குள் தனது தண்டை சொருக்கிக் கொண்டு இருந்தார். திடீரென்று, “ஆஆஆஆஆஆஆஅவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்” என்ற அலறலுடன் அம்மா விரைத்தாள். அம்மா அப்படி சத்தம் போட்டு விரைக்க, அதை பார்த்துக் கொண்டு இருந்த எனக்கு மின்னல் அடிக்க, லீக் ஆனது. ரகுராமன் “ம்ம்ம். ம்ம்ம்ம் ம்ம்ம்ம்” என்று முனகிக் கொண்டே கீழ் இருந்து குத்திக் கொண்டு இருந்தார். ஒரு சில வினாடிகளில் ரகுராமன்,

அம்மாவின் குண்டிக்கு கீழே இருந்த தனது கைகளை விளக்கி, அவளது இடுப்பை பிடித்து தனது தண்டின் மீது ஏறி ஏறி அடிக்க வைத்தார். அம்மா மீண்டும் ரகுராமனின் அடி வயிற்றின் மீது ஏறி ஏறி அடிக்க, “ஆஆஆஆஆ” என்று அலறிய படியே ரகுராமன் விரைத்தார். அம்மா அந்த ஆளின் மீது அப்படியே கவிழ்ந்து படுத்தாள். நான் அப்படியே அசந்துப்போனேன். சற்று நேரத்திற்கு பின் சுதாரித்த நான், அங்கிருந்து நகர்ந்து பாத் ரூம் ஓடினேன். முடிந்த அளவுக்கு சுத்தம் செய்துக் கொண்டு திரும்ப வந்து ஹாலில் சோபாவில் அமர்ந்தேன்.

சுமார் பத்து நிமிடங்கள் கழித்து அம்மா புடவையை அணிந்த படி பெட் ரூமை விட்டு வெளியே வந்தாள். சற்று தள்ளாடியே படியே வந்த அவள் பெட் ரூம் வாசற் படியில் வழுக்கி விழப்பார்த்தாள். நான் ஓடி சென்று அம்மாவைக் கைத்தாங்கலாக பிடித்த படியே வெளியேறினேன். பைக்கில் வீட்டுக்கு திரும்பு போது அம்மா என் மீது சாய்ந்து சாய்ந்து விழுந்தாள். அந்த ரகுராமன் படுத்திய பாட்டில் அம்மா மிகவும் சோர்ந்து போய் இருந்தாள்.

இருந்தாலும் அம்மாவின் கனிகள் இரண்டும் எனது முதுகில் அழுந்திக் கொண்டு இருக்க, ஒரு வித உல்லாசத்துடன் பைக்கை ஓட்டினேன். வீட்டை சென்று அடைந்த பின்னர், அம்மா ஒன்றும் பேசாமல் தனது அறைக்குள் சென்றுவிட்டாள். நானும் எதுவும் பேசாமல் போய் தூங்கி போனேன். மறுநாள் காலையில் சுமார் 8 மணி அளவில் ரகுராமனின் போன் வந்தது.

“தம்பி வாசு. ஒரு குட் நீயூஸ். அந்த வினோத் இருக்கான் இல்ல. உனக்கு பக்கத்து கவுண்டர்ல இருப்பானே. அவன் தான் உன்னோட கவுண்டர்ல்ல இருந்து பணத்தை திருடிட்டான். பிடிச்சிட்டோம். நீ கவலைப் பட வேணாம். தெரியாத் தனமா உன் மேலே சந்தேகப்பட்டுட்டோம். சாரி. பேங்க்கு சார்பா நான் மன்னிப்பு கேட்டுக்கிறேன். உன் மேல சந்தேகப்பட்டதாலே. உனக்கே அந்த 5 லட்சத்தை தர்றோம். நஷ்ட ஈடா. நீ இன்னைக்கு சாயங்காலம் ஒரு 8 மணி வாக்கிலே என்னோட வீட்டுக்கு வந்து பணத்தை வாங்கிக்கோ. அப்படியே முடிஞ்சா உங்க அம்மாவையும் கூட்டிக்கிட்டு வா. நான் அவங்க கிட்டே மன்னிப்பு கேட்கணும்” என்ற சொல்லிவிட்டு போனை துண்டித்தார். நேரம் சென்றது. அம்மா எழுந்திருப்பதாகவே தெரியவில்லை. சுமார் 9 மணி வாக்கில் அவளது அறைக்கு சென்று அம்மாவை உலுக்கி எழுப்பினேன். திடுக்கிட்டு எழுந்த அம்மா,

“என்னப்பா வாசு. என்னாச்சு?” என்று கேட்டாள். நான் மேனேஜர் போனில் சொன்னதை ஒப்பித்தேன்.

“கடவுளே. நீ தான் எங்களைக் காப்பாத்திட்டே” என்று கண்களை மூடி பிராத்தனை செய்த படியே எழுந்தாள்.

“அது சரி. அந்த ரகுராமன் திரும்பவுமா வரச்சொன்னார்?” என்று அம்மா கேட்டாள். நான் ஆமாம் என்பதைப் போல தலையை ஆட்டினேன். அம்மாவின் முகத்தைக் கூர்ந்து நோக்கினேன். எனக்கு ஒன்றும் புலப்படவில்லை.

“சரி. நீ கிளம்பு. இந்த பிரச்சினையை இதோடு முடிச்சிடலாம்” என்றபடி அம்மா அடுத்த வேலையைப் பார்க்க ஆரம்பித்தாள். இரவு சுமார் ஏழரை மணி அளவில் நான் எனது சட்டையை பேண்டுக்குள் சொருகிய படியே வெளியே வந்தேன். அம்மா குளித்து கிளம்பி இருந்தாள். எனக்கு பின்புறம் காட்டிய படி, டைனிங்க் டேபிலில் எதையோ செய்துக் கொண்டு இருந்தாள்.

அவளது நீண்ட கருங்கூந்தல் அவளது இடுப்பைத் தாண்டி கும்மென்ற குண்டியின் மீது படர்ந்து இருந்தது. அவள் லேசாக அசைய அம்மாவின் புடவைக்குள் இருக்கோளங்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று இழைந்து லேசாக அதிர்வது தெரிந்தது. அப்படி நான் அம்மாவைப் பார்ப்பது முதல் முறை”இவை தானே நேற்று அந்த ரகுராமனின் மேலே ஏறி இடித்துக் கொண்டு இருந்தன” என்று எண்ணும் போதே எனக்கு நட்டுக்கொள்ள ஆரம்பித்தது.

“வாசு. சாப்பிட வாடா” என்று சொல்லிக் கொண்டே அம்மா நகர்ந்து மீண்டும் கிச்சன் பக்கம் போக அவளது மஞ்சள் நிற லேசான மடிப்பு விழுந்த இடுப்பும் அதற்கும் மேலே ஜாக்கெட்டை அடைத்துக் கொண்டு இளநீர் போல திரண்டு கிடந்த முலைகளும் ஒரு கணம் தெரிந்தன. நான் பெருமூச்சு விட்டப்படியே சாப்பாட்டை உள்ளே தள்ள ஆரம்பித்தேன். பின்னர் அம்மா பைக்கில் ஏற்கொண்டு மீண்டும் ரகுராமனின் வீட்டிற்கு கொண்டுப் போய் விட்டேன். பைக்கை விட்டு இறங்கியதும்,

“வாசு. நீ போயிட்டு அப்புறமா வா” என்று அம்மா கூற நான் சற்று அதிர்ச்சி அடைந்தேன். அரசல் புரசலாக ஃப்ரீ ஷோ பார்க்கலாம் என்று கனவு கண்டு கொண்டு இருந்த எனக்கு சற்று ஏமாற்றம் வேறு. அந்த படுபாவி ரகுராமன் அம்மாவின் அம்மண கோலத்தை எப்படி எல்லாம் அனுபவிக்கிறானோ என்று கற்பனை செய்துக் கொண்டே பைக்கில் இங்கும் அங்குமாக சுமார் ஒரு மணி நேரம் சுற்றினேன்.

பின்னர் திரும்பி ரகுராமனின் பங்கலாவிற்கு சென்றேன். என்னைப் பார்த்தவுடன் அந்த கூர்க்கா பல்லை இளித்துக் கொண்டே கேட்டை திறந்து விட்டான். நான் உள்ளே பைக்க செலுத்தி போர்க்கோவில் நிற்பாட்டினேன். தெருக்கதவில் கை வைத்து தள்ள, அது உள்புறமாக பூட்டப்பட்டு இருந்தது. நான் பெல்லை அடிக்க இருந்த அதே தருணத்தில்,

“ம்ம்ம். அப்படித் தான் கல்யாணி. ம்ம்ம்” என்ற ரகுராமனின் குரல் கேட்டது. நான் நகர்ந்து ஜன்னல் பக்கமாக சென்றேன். கீழ் ஜன்னல்கள் இரண்டும் மூடப்பட்டு இருக்க, மேல் ஜன்னல்கள் இரண்டும் வெளிப்புரம் திறந்து இருந்தன. நான் மெதுவாக உள்ளே எட்டிப்பார்த்தேன். ஹாலில் இருந்த சோபாவில் ரகுராமன் அம்மணமாக உட்கார்ந்து இருக்க, அந்த ஆளின் கால்களுக்கு இடையில் அம்மா அம்மணமாக முட்டிப்போட்டு இருந்தாள். அம்மாவின் சிறுத்த இடையைத் தாண்டி அவளது குண்டி பூசணிக்காய் மாதிரி இன்னும் பருத்து தெரிந்தது.

அந்த ஆளின் தொடைகளுக்கு நடுவில் அம்மாவின் தலை இருந்தது. அவளது கூந்தல் அங்கே என்ன நடக்கின்றது என்பதை மறைத்துக் கொண்டு இருந்தது. ஆனாலும் கழுத்துக்கு கீழே அம்மாவின் மேனி மஞ்சள் நிறத்தில் பளிச்சென்று தெரிந்தது. அம்மாவின் ஒரு பக்க முலை பருத்த பப்பாளி போல தங்கிக் கொண்டு இருக்க, எனக்கு அதனைப் பிடித்து அப்படியே அமுக்கி கடிக்க வேண்டும் போல ஒரு வெறி ஏறியது. ரகுராமன் அம்மாவின் தலையை தன் கைகளால் பிடித்த படியே லேசாக முன்னும் பின்னும் ஆடிக் கொண்டு கண்களை மூடி ரசித்துக் கொண்டு இருந்தார். சிறிது நேரம் சென்ற பின்னர்,

“நல்லா சூப்பரா ஊம்பற கல்யாணி. ம்ம்ம்ம்” என்ற ரகுராமன், தன் இரு கைகளாலும் அம்மாவின் முடியை வாறி அவளின் பினந்தலையில் பிடிக்க, அம்மாவின் சிவந்த உதடுகள் அந்த ஆளின் கறுத்து விரைத்த சுன்னியை சுற்றிக் கொண்டு இருப்பதை பார்த்தேன். எனது பேண்டைக் கிழித்துக் கொண்டு வெளியே வந்து விடுவதைப் போல எனது தண்டி எகிறியது. ரகுராமனின் விரைத்த சுன்னியை அம்மா தனது நீண்ட விரல்களால் சுற்றி வளைத்து பிடித்த படியே தலையை ஆட்டி ஆட்டி ஊம்பிக் கொண்டு இருந்தாள்.

ஒவ்வொரு முறை அவள் ஊம்பும் போதும் அந்த ரகுராமனின் சுன்னி அம்மாவின் தாடையை உந்துவது தெரிந்தது. அம்மாவின் எச்சிலில் ஊறி அந்த ஆளின் சுன்னி கறுநாகம் போல நரம்புகள் புடைக்க படம் எடுத்து ஆடியது. அம்மாவோ ஏதோ காணததைக் கண்டு விட்ட மாதிரி காரியமே கண்ணாக ஊம்பிக் கொண்டு இருந்தாள்”என் அம்மா. என் சொத்தை வேறு யாரோ அனுபவிக்கிறானே” என்று எண்ண எண்ண எனக்கு பொறாமை எழுந்தாடியது. சற்று நகர்ந்து காலிங் பெல்லை அழுத்தினேன்.

“யாரு?” இது ரகுராமன்.

“வாசு” என்றேன்.

“இதோ வந்துட்டேன்” என்று சொன்னார். பின்னர் ஒரு நிமிடம் கழித்து கதவைத் திறந்தார்.

“என்ன வாசு. அதுக்குள்ளே வந்துட்டே?” இடுப்பில் அந்த ஆள் சுற்றி இருந்த டவலுக்குள் சுன்னி கூடாரம் அடித்து நின்றுக் கொண்டு இருந்தது.

“அதான் ரொம்ப நேரம் ஆயிடுச்சே. சார்” என்றேன்.

“அட ஆமாம். உங்க அம்மா கிட்டே பேசிக் கொண்டு இருந்ததில நேரம் போனதே தெரியலை. ஃப்ரிட்ஜில இருந்து ஏதாவது ஜூஸ் கீஸ் எடுத்து குடிச்சிட்டு இரு. இதோ வந்திடரோம்” என்று அந்த ஆள் பெட் ரூமுக்கு போய் கதவைச் சாத்தினான். எனக்கு கடுப்பாகிப் போனது. ஹாலில் பார்த்தால், அம்மாவின் புடவை, பாவாடை, ஜாக்கெட், பிரா, பேண்டி என எல்லாம் சிதறிக்கிடந்தது. கூடவே அந்த ஆள் ரகுராமனின் ஆடைகளும் கிடந்தன. நான் குனிந்து அம்மாவின் பிராவை எடுத்தேன்”இவ்வளவு பெரிசா இருக்கே” என்று முதன் முதலாக வியந்தேன். சைஸ் 38D எனக்காட்டியது.

அதை எடுத்து எனது மார்பின் மீது வைத்து பார்க்க, அந்த பிரா கப்புகள் எனக்கு முன்னே பிரம்மாண்டமாக புடைத்துக் கொண்டு நின்றன. அந்த கப்புகளின் மீது நான் கை வைத்து வருடினேன். எனக்கு அம்மாவின் பெருந்த கனிகளின் மீது கை வைப்பதைப் போல ஒரு பரவசம் ஏற்பட உடல் சிலர்த்துக் கொண்டது. அதை மோந்து பார்த்தேன். அம்மாவின் சோப்பு வாடை அடித்தது. பின்னர் அம்மாவின் பேண்டியை எடுத்தேன். சைஸ் 115 என்று காட்டியது. அப்போது தான் அந்த பிங்க் பூப்போட்ட பேண்டியின் நடுவில் லேசாக ஈரம் இருப்பதைப் பார்த்தேன். எனக்கு கை எல்லாம் நடுங்க ஆரம்பித்தது.

Next Page 
  • KalaiStory
  • காம ஆசை அதிகம் கொண்ட ஆண். கல்யாணம் ஆகி விட்டது ஆனால் கட்டில் ஆசை ஆடங்க வில்லை *love Incest Stories *🖕

18 Comments

  • Mass story nxt part a quick a anupunga

    • ஹல்லோ…மெயில் இன்பாக்சுக்கு வாங்க..இன்னம் நெறய கதை தாறேன்

  • As quick as anupungaaa please

  • Maganai Amma kapathitangaa anaa maganalaa ammava kapatha mudialaa mass story

  • Hello

  • Next part quick as anupungaa

  • Hi

  • Next part podungappa ennala mudialaaa inthaa story as 10 time padichitaa anaaa inum padichitee iruka thoonurhu

    • நீ என்னோட மெயில் இன்பாக்சுல வந்தா உன்னையே ஹீரோவா வச்சு நல்ல கதை தாறேன் .விடாம படிச்சிக்கினே இரு..

      • Hi

  • Nice story i am enjoy

    • ஹல்லோ…மெயில் இன்பாக்சுக்கு வாங்க..இன்னம் நெறய கதை தாறேன்

  • Hello kalai

    • நீ gmail ஓபன் செஞ்சு என்னோட இன்பாக்சுக்கு வந்தா நெறைய கதை கிடைக்கும்..உன்னையும் ஹீரோவா வச்சு கதை தருவேன்..

    • நீ gmail ஓபன் செஞ்சு என்னோட இன்பாக்சுக்கு வந்தா நெறைய கதை கிடைக்கும்..உன்னையும் ஹீரோவா வச்சு கதை தருவேன்..

  • Super story

  • Super story

  • அருமையான கதை

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *