என் மேல் விழுந்த மழைத்துளி..!! Season 2

14189

ரொம்ப நாளுக்கு அப்புறம் எழுதுறேன்..!! ஹார்ட்கோர் செக்ஸ் கதை பிரியர்கள் மன்னிக்கணும்.. இந்தக்கதை சாஃப்ட் லவ் + சாஃப்ட் செக்ஸ் கலந்து எழுதிருக்கேன்..!! ஸோ.. என்னோட லவ் ஸ்டோரி பிரியர்களுக்கு இந்த கதை புடிக்கும்னு நெனைக்கிறேன்..!! சிம்பிளான கதைதான்.. சொல்ற விதத்துல கொஞ்சம் புதுசா ட்ரை பண்ணிருக்கேன்..!! படிச்சு பாருங்க..!! தேங்க்ஸ்..!! – ஸ்க்ரூட்ரைவர்

இன்று..

“டாக்ஸி வந்துடுச்சு..!!”

நான் சொன்னதும் என் மனைவி சோபாவில் இருந்து எழுந்து கொண்டாள். அருகில் ரெடியாக எடுத்து வைத்திருந்த அந்த பெரிய சூட்கேசின், ஒரு முனையில் இருந்த பிடியை பற்றிக்கொண்டு, என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

“கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்றீங்களா..?” என்றாள்.

நான் சென்று இன்னொரு பக்கம் பிடித்துக்கொள்ள, அந்த கனமான சூட்கேசை இப்போது எளிதாக தூக்க முடிந்தது. கதவு திறந்து வெளியே வந்தோம். காரின் பின்புற கதவை, ட்ரைவர் தயாராக திறந்து வைத்திருக்க, பெட்டியை உள்ளே திணித்தோம். டிரைவர் கதவை அழுத்தி மூடினான். நடந்து சென்று முன்பக்க கதவை திறந்து, தன் இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டான். முகத்தில் சலனமில்லாமல் நின்று கொண்டிருந்த என் மனைவியிடம், நான் சன்னமான குரலில் கேட்டேன்.

“எல்லாம் எடுத்து வச்சுக்கிட்டியா..?”

“ம்ம்..”

“எதுவும் மறக்கலையே..?”

“இல்லை..”

“ஜ்வெல்ஸ்..??”

“எடுத்தாச்சு..!!”

“அப்புறம்.. டாக்ஸிக்கு டூ ஹண்ட்ரட் பேசிருக்கேன்.. சேன்ஜ் வச்சிருக்கியா..?”

“ம்ம்.. இருக்கு..”

“ஊருக்கு போனதும்.. மாமாவை என்கிட்டே பேச சொல்லு..”

“ஓகே..”

“பா..பாத்து பத்திரமா போ..”

“ம்ம்.. நீங்களும் பத்திரமா இருங்க..”

சொன்னவள், டாக்ஸியின் பின்பக்க கதவை திறந்து உள்ளே நுழைந்தாள். அவள் வசதியாக அமர்ந்து கொண்டதும், நான் கதவை அறைந்து சாத்தினேன்.

“போலாம்பா..”

என் மனைவி சொன்னதும், டிரைவர் வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்தான். மெல்ல நகர ஆரம்பித்த வண்டி, ஓரிரு வினாடிகளிலேயே வேகமெடுத்து ஓட ஆரம்பித்தது. அந்த கார் என் கண்ணில் இருந்து மறையும் வரை நான் அங்கேயே நின்றிருந்தேன். அப்புறம் அவசர அவசரமாக வீட்டுக்குள் நுழைந்தேன். என்னுடைய செல்போனை தேடி எடுத்து, அந்த நம்பரை தட்டினேன். கடந்த ஆறு மாதங்களில் அந்த நம்பரை ஒரு ஐநூறு முறையாவது டயல் செய்திருப்பேன். கான்டாக்ட்ஸ் லிஸ்டில் அந்த நம்பர் இராது..!! ஆனால் என் நாடி நரம்பெல்லாம் கலந்துவிட்ட நம்பர் அது..!! என் வாழ்வில் வசந்தத்தை வரவழைத்த நம்பர் அது..!!

ஆறு மாதங்கள் முன்பு ஒரு நாள்..

என் மொபைலுக்கு அந்த கால் வந்தது. சென்னை நம்பர்தான். ஆனால் அன்-நோன் நம்பராக இருந்தது. யாராக இருக்கும் என்று ஒரு சில வினாடிகள் புருவத்தை சுருக்கிய நான், அப்புறம் பிக் செய்து காதில் வைத்தேன். கொம்புத்தேனை கொட்டியது போல, அந்த பெண்குரல் என் செவிப்பறையில் வந்து மோதியது.

“ஹலோ.. மிஸ்டர் சோம சுந்தரம்…??”

“சோ..சோம சுந்தரமா..? அ..அப்டி யாரும் இங்க இல்லைங்களே..?”

“க..கற்பகம் பிரிண்டர்ஸ்..??” அவளுடைய குரலில் இப்போது ஒரு குழப்பம் பரவியதை என்னால் உணர முடிந்தது.

“ஸாரிங்க.. ராங் நம்பர்..!!”

“ரா..ராங்.. இ..இந்த நம்பர்..” என்று ஆரம்பித்தவள் என்னுடைய செல் நம்பர் மாதிரியான இன்னொரு நம்பரை சொன்னாள்.

“இ..இல்லைங்க.. இந்த நம்பர்.. அ..அது.. நைன் த்ரீ ஜீரோ இல்லை.. நைன் ஜீரோ த்ரீ..!!”

“ஓ.. ஸாரிங்க.. ஸாரி…!! நான்தான் தப்பா டயல் பண்ணிட்டேன் போல இருக்கு.. ஸாரி…!! தேவையில்லாம உங்களை டிஸ்டர்ப் பண்ணிட்டேன்..!! ஐ’ம் ரியல்லி வெரி ஸாரி.. ஸாரி ஸாரி ஸாரி ஸாரி ஸாரி…”

குழந்தை போல கெஞ்சிய அந்த குரலை எனக்கு கேட்ட மாத்திரத்திலேயே பிடித்துப் போனது. என் முகத்தில் படர்ந்த புன்னகையை என்னால் அடக்க முடியவில்லை.

“ஹலோ ஹலோ.. நிறுத்துங்க.. ராங் கால் பண்ணினது ஒன்னும்.. அவ்ளோ பெரிய தப்பு இல்லைங்க.. அதுக்கெதுக்கு இத்தனை ஸாரி சொல்றீங்க..?”

“ஓ.. தேவையில்லாம நெறைய ஸாரி சொல்லிட்டேன்ல..? ஸாரிங்க..!!” அவள் குரலை சோகமாக வைத்துக்கொண்டு மீண்டும் ஸாரி சொல்ல, எனக்கு இப்போது நிஜமாகவே சிரிப்பு வந்தது.

“ம்ம்.. இதுக்கும் ஒரு ஸாரியா..? என்னங்க நீங்க..? ஓகே.. நீங்க பண்ணுன தப்புக்கு ஒரே ஒரு ஸாரி மட்டும் எடுத்துக்குறேன்.. மிச்சம்லாம் நீங்களே வச்சுக்கங்க..!!”

அவ்வளவுதான்..!! எதோ பெரிய ஹாஸ்யத்தை கேட்டது போல, ‘ஹ்ஹஹஹா… ஹ்ஹஹஹா… ஹ்ஹஹஹா…’ என எதிர்முனையில், அவள் பெரிய குரலில் சிரித்தாள். அவள் சிரித்து அடங்கும் வரை, அமைதியாக அந்த அழகு சிரிப்பை நான் ரசித்துக்கொண்டு நின்றிருந்தேன். அப்புறம் அவள்,

“ஓகே.. ஒரே ஒரு ஸாரி..!!”

குறும்புடன் சொல்லிவிட்டு காலை கட் செய்தாள். முகத்தில் அடக்கமுடியா புன்னகையுடன், நான் என் செல்போனையே கொஞ்ச நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ஒரு பத்து வினாடிகள் கூட ஆயிருக்காது. மீண்டும் அதே நம்பரில் இருந்து கால்..!! இப்போது எனக்கு முன்பைவிட அதிக குழப்பம். ராங் நம்பர் என்று தெரிந்தும், மறுபடியும் எதற்காக கால் செய்கிறாள்..? நான் பட்டென்று கால் பிக்கப் செய்து காதுக்கு கொண்டு சென்றேன். மீண்டும் அந்த தேனில் தோய்ந்த குரல்..!! ஆனால் இந்தமுறை சற்றே சலிப்பாக ஒலித்தது.

“அச்சோ.. பிக் பண்ணிட்டீங்களா..?”

“என்னங்க.. வெளையாடுறீங்களா..? கால் வந்தா.. பிக் பண்ணாம என்ன பண்றது..? எதுக்கு திரும்ப கால் பண்ணுனீங்க..? ஸாரி ஸ்டாக் இன்னும் தீந்து போகலையா..? சரி.. சொல்லுங்க.. எவ்ளோ ஸாரி வேணுன்னாலும் சொல்லுங்க.. எனக்கும் வேற வேலை இல்லை.. கேட்டுக்குறேன்..!!”

‘ஹ்ஹஹஹா… ஹ்ஹஹஹா… ஹ்ஹஹஹா…’ கோடி சலங்கை மணிகளை, ஒரே நேரத்தில் கொட்டித் தீர்த்தது மாதிரி ஒரு சத்தம். அவள் சிரிப்புதான்..!! கொஞ்ச நேரம் அந்த மாதிரி சிரித்து, என் காதில் கச்சேரி நடத்திவிட்டு, அப்புறம் சிரிப்பை அடக்க முடியாமலே சொன்னாள்.

“நா..நான்.. நான்.. அதுக்காக கால் பண்ணலை..!!”

“அப்புறம்..?”

“உங்க காலர் ட்யூன் இன்னொரு தடவை கேக்கனும்னு தோணுச்சு..” சொன்னவள்,

‘அழகாய் பூக்குதே சுகமாய் தாக்குதே..
அடடா காதலில் சொல்லாமல் கொள்ளாமல்
உள்ளங்கள் பந்தாடுதே..

ஆசையாய் பேசிட வார்த்தை மோதும்..
அருகிலே பார்த்ததும் மௌனம் பேசும்..
காதலன் கைச்சிறை காணும் நேரம்..
மீண்டும் ஓர் கருவறை கண்டதாலே.. கண்ணில் ஈரம்..!!’

என்று எனது காலர் ட்யூன் பாடலை, சுருதி சுத்தமாய் பாடிக்காட்டினாள். அவள் பேசுவதே பாடுவது மாதிரி இனிமையாக இருக்கும்போது, நிஜமாகவே பாடினால்..?? நான் சொக்கிப்போனேன் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்..!! மனம் அவளுடைய பாடலில் லயித்து, நான் திளைத்துக் கொண்டிருக்க, அவளே தொடர்ந்தாள்.

“என்ன லைன்ஸ்ல..? சான்ஸே இல்லை..!! எனக்கு இந்த சாங்னா உயிர்..!! ரொம்ப ரொம்ப பிடிக்கும்..!! உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா..?”

“என்ன..?”

“என் மொபைல்ல.. நானும் இந்த காலர் ட்யூன்தான் வச்சிருக்கேன்..!!”

“நெஜமா..?”

“ஆமாம்.. வேணும்னா.. என் நம்பர் கால் பண்ணி செக் பண்ணிக்குங்க..!!”

“சேச்சே.. அதெல்லாம் வேணாம்.. நான் நம்புறேன்..!!”

“ம்ம்ம்ஹ்ஹ்ஹ்ம்ம்ம்ம்..” என்று நீளமாய் பெருமூச்சு விட்டவள்,

“என்ன ஒரு அநியாயம்ல..?” என்றாள் திடீரென.

“என்ன..?”

“மாசாமாசம் இந்த காலர் ட்யூனுக்காக.. நான் பணம் பே பண்றேன்.. ஆனா.. என் காலர் ட்யூனை நானே கேட்க முடியிறதில்லை..!!” அவள் சீரியஸாக சொல்ல, எனக்கு சிரிப்பு வந்தது.

“இதுல என்னங்க அநியாயம் இருக்கு..? காலர் ட்யூனே.. கால் பண்றவங்க கேக்குறதுக்குத்தான..?”

“ம்ம்ம்.. அதுவும் சரிதான்..!! உங்களை ஒன்னு கேட்கவா..? தப்பா நெனச்சுக்க மாட்டீங்களே..?”

“ம்ஹூம்.. கேளுங்க..”

“உங்களுக்கு… கல்யாணம் ஆயிடுச்சா..?” 

நான் சத்தியமாய் அந்த கேள்வியை எதிர்பார்க்கவே இல்லை. ஓரிரு வினாடிகள் திகைத்தேன். அப்புறம் இழுத்து இழுத்து சொன்னேன்.

“இ.. இ.. இல்லை..!!” 

அப்படி ஒரு பொய்யை, அந்த தருணத்தில் ஏன் சொன்னேன் என்று, இது நாள் வரை என்னையே நான் பல முறை கேட்டிருக்கிறேன். பதில்தான் இல்லை..!!

“யாரையாவது லவ் பண்றீங்களா..?”

“இ.. இல்லை..!! ஏன் கேக்குறீங்க…?”

“உங்க காலர் ட்யூன் அந்தமாதிரி கேக்க வச்சது.. வேற ஒன்னும் இல்ல.. தப்பா எடுத்துக்காதீங்க..!!”

“இல்லல்லை.. தப்பா எடுத்துக்கல.. ம்ம்ம்.. உங்க கேள்வியை வச்சு பாத்தா.. நீங்க யாரையோ லவ் பண்றீங்கன்னு தோணுது.. சரியா..?”

“ஹ்ஹ்ஹா.. ஹ்ஹ்ஹா.. ஹ்ஹ்ஹா..” அவள் சிரித்தாள்.

“ஏன் சிரிக்கிறீங்க..? நான் ஏதாவது தப்பா சொல்லிட்டனா..?”

“அதெல்லாம் இல்லை.. ஜஸ்ட்.. ஓகே.. ம்ம்ம்ம்ம்… முன்னாடி லவ் பண்ணினேன்.. இப்போ இல்லை.. ப்ரேக் ஆயிடுச்சு..!! போதுமா..?” அவள் அதையும் ஒரு சிரிப்புடனே சொல்ல, எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

“ஓ.. ஸாரி..!!” என்றேன் உண்மையான பரிதாபத்துடன். 

“ஹாஹா.. நீங்க எதுக்கு ஸாரி சொல்றீங்க இப்போ..? ஜஸ்ட் ஃபர்கெட் இட்..!! ம்ம்ம்ம்…. உ..உங்க.. உங்க பேர் என்னனு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா..?”

“அசோக்..!!”

“நைஸ் நேம்..!!”

“உங்க பேரு..??”

“அனு..!! ம்ம்ம்ம்…. அப்புறம்.. நா..நான்.. நான் உங்ககிட்ட ஒரு ஹெல்ப் கேக்கலாமா..?”

Next Page 
  • Screw Driver
  • காதல் கொஞ்சம்.. காமம் கொஞ்சம்..

உங்கள் கருத்துக்கள் எங்களை மேலும் வலுப்படுத்தும்